Strona PYM-u w Prievidzy

Strona PYM-u w Prievidzy

Vítame Ťa na webe medzinárodného stretnutia piaristickej mládeže, ktoré bude v roku 2014 na Slovensku – v meste Prievidza. Stretnutie mládeže organizuje Spoločenstvo Piar, ktoré sa venuje evanjelizácií mladých ľudí. Tešíme sa na Tvoju účasť, skvelý program a čas v spoločenstve, ktoré vytvoríme. Slovensko – malá veľká krajina. 

Zapraszamy na stronę http://pym2014.piar.sk/

Dobra wiadomość

Dobra wiadomość

Ruszyły przygotowania do PYM-u. Nasi współbracia ze Słowacji wraz z młodzieżą ze szkoły i z Grup Piaristi zapraszają na tegoroczne Wakacyjne Spotkanie Młodzieży do Prievidzy. 
Termin nie uległ zmianie a szczegóły zostaną podane już niedługo. Zapraszamy!

Bardzo ważna informacja

Bardzo ważna informacja

Drodzy PYM-owicze i Przyjaciele,
w związku z niepewną sytuacją na Ukrainie, po licznych konsultacjach i w porozumieniu z naszymi Przyjaciółmi ze Złoczowa niestety w tym roku rezygnujemy z organizacji PYM-u na Ukrainie.
Mamy nadzieję, że wszelkie wysiłki, jakie zostały już podjęte w Złoczowie nie pójdą na marne i w przyszłości będziemy mogli skorzystać z gościnności mieszkańców tego pięknego miasta. 
W tym miejscu chcemy podziękować ks. Michałowi, proboszczowi parafii pw. Wniebowzięcia NMP w Złoczowie oraz Wspólnocie Sióstr Sercanek za pomoc i otwarcie na młodzież pijarską. Szczególne jednak podziękowania kierujemy do złoczowskiej młodzieży i ich rodziców, którzy tak chętnie chcieli nas przyjąć w swoich domach i swoich rodzinach.   
Wciąż dochodzą do nas smutne informacje dotyczące sytuacji na Ukrainie.
Nie zapominajmy o modlitwie o pokój w tym kraju i Boże błogosławieństwo dla jego mieszkańców.
Nie tylko w Polsce modlimy się za Ukrainę

Nie tylko w Polsce modlimy się za Ukrainę

Pijarzy pracujący w świecie włączają się wraz z wiernymi w modlitwę o pokój na Ukrainie.

23 lutego 2014 r. – Czechy, Strážnice – Kościół Parafialny pw. NMP
10.30 – Msza święta i Adoracja Najświętszego Sakramentu z modlitwą o pokój

24 lutego 2014 r. – Węgry, Nagykanizsa – Kościół pw. św. Pompiliusza Pirrottiego (Királyi Pál utca)
14.00 – Msza święta

27 lutego 2014 r. – Filipiny, New Manila, Queson City – Kaplica Seminarium Zakonu Pijarów
6.00 – Msza święta (czas środkowoeuropejski 23.00)

28 lutego 2014 r. – Chile, Santiago de Chile – Kościół Virgen de Pilar
8.00 – Msza święta (czas środkowoeuropejski: 12.00)

28 lutego 2014 r. – Kamerun, Bandjun – Kaplica Szkoły Technicznej Calasanz
8.00 – Msza święta

28 lutego 2014 r. – Włochy, Rzym – Kościół św. Pantaleona (Kuria Generalna Zakonu Pijarów)
19.00 – Msza święta

Modlitwa i post w intencji Ukrainy

Modlitwa i post w intencji Ukrainy

 Wszyscy śledzimy z niepokojem tragiczne wydarzenia na Ukrainie. 
W związku z tym, że miejscem tegorocznego Wakacyjnego Spotkania Młodzieży Pijarskiej (PYM) będzie Złoczów, miasto położone niedaleko Lwowa, zapraszamy do włączenia się w duchowe dzieło pomocy Ukrainie.  
Wraz z Kościołem w Polsce 28 lutego podejmiemy post i modlitwę prosząc o pokój, pojednanie oraz o życie wieczne dla wszystkich Ofiar, które zginęły w ostatnich tygodniach. 
Młodzież Pijarską, Rodziny i znajomych zapraszamy do udziału we Mszach Świętych podczas których będziemy się modlić za Ukrainę.
  • Jelenia Góra Cieplice, Kościół Parafialny pw. św. Jana Chrzciciela, ul. Cieplicka 9/11, godzina 19.00 (od 18.00 Adoracja Najświętszego Sakramentu z modlitwą o pokój)  
  • Kraków, Kaplica Liceum Ogólnokształcącego Zakonu Pijarów, ul. Akacjowa 5, godzina 7.15
  • Kraków, Kościół Parafialny pw. Najświętszego Imienia Maryi, ul. Dzielskiego 1, godzina 18.00
  • Kraków, Kaplica Wyższego Seminarium Duchownego Zakonu Pijarów, godzina 18.00
  • Łowicz, Kościół Pijarów pw. Matki Bożej Łaskawej i św. Wojciecha, godzina 17.30
  • Poznań, Kaplica Zespołu Szkół im. św. Józefa Kalasancjusza, os. Sobieskiego 114, godzina 7.30
  • Rzeszów, Kościół Parafialny pw. św. Józefa Kalasancjusza, ul. Lwowska 125, godzina 18.00 (po Mszy św. Adoracja Najświętszego Sakramentu z modlitwą o pokój)
  • Warszawa Siekierki, Sanktuarium Matki Bożej Nauczycielki Młodzieży, ul. Gwintowa 3, godzina 18.00

Zapraszamy także w ten dzień do odmówienia Koronki do Miłosierdzia Bożego i podjęcia postu.
Trochę historii (wszyscy ją lubimy)

Trochę historii (wszyscy ją lubimy)

Miasto, w którym odbędzie się tegoroczny PYM ma bardzo bogatą historię. Osoby z nim związane: król, zwany Lwem Lechistanu, biskup, którego parafianie znali jako proboszcza, wybitny matematyk w habicie i wiele, wiele innych. A wydarzenia? Miasto przechodziło z rąk do rąk, wielu walczyło o wpływy, tysiące Złoczowian zostało zamordowanych…
Poznajmy historię miasta.
Pierwsze wiadomości o wsi Złoczów, należącej do dóbr królewskich pochodzą z 1. połowy XV w. W 1442 r. Władysław Warneńczyk zapisał na niej 200 grzywien Jerzemu Strumile z Dymoszyna, a rok później 100 grzywien Michałowi z Buczacza. W połowie stulecia Jakub z Sienna spłacił sumy zastawne i Sienińscy stali się panami dziedzicznymi wsi. Stanisław Sieniński w r. 1523 uzyskał u Zygmunta I miejskie prawo magdeburskie dla Złoczowa. Jako ostatni z tej linii rodu sprzedał w 1532 r. miasto wraz z wybudowanym na początku stulecia drewnianym zamkiem Jędrzejowi Górce, kasztelanowi poznańskiemu. Nowy właściciel, ze względu na zubożenie mieszkańców spowodowane częstymi napadami nieprzyjacielskimi, uwolnił Złoczów od wszelkich danin w 1537 r. Górkowie dbali o Złoczów, umocnili zamek i obwarowania miejskie oraz osiedlili w mieście Ormian, którzy ożywili je prowadząc handel i uprawiając sadownictwo. Dla Ormian ufundowali Górkowie kościół dziś już nieistniejący. Syn Jędrzeja, Stanisław Górka, otrzymał dla Złoczowa od Zygmunta Augusta przywilej na jarmark doroczny, a po śmierci Stanisława, dobra złoczowskie odziedziczyła jego siostra, Barbara Czarnkowska. Od Czarnkowskich w 1598 r. nabył je Marek Sobieski, potwierdził on wszystkie nadane poprzez poprzednich właścicieli przywileje i rozpoczął budowę kościoła parafialnego w 1604 r. Budowę ukończył syn, Jakub Sobieski i w 1624 r. erygował i uposażył parafię. W latach 1634–1636 wybudował nowy zamek w płd.-wsch. części miasta, na innym niż dawny miejscu, i ufundował klasztor reformatów.
Jan Sobieski odziedziczywszy po ojcu Złoczów zniszczony w czasie wojen kozackich, odbudował miasto. Lubił też bardzo swoją „złoczowską forteczkę”, gdzie zakładał obozy i skąd wyruszał na wyprawy wojenne. W 1672 r. zamek został po sześciodniowej zażartej obronie opanowany przez armię turecką Kapudana baszy. W 1675 r. Tatarzy dwukrotnie próbowali zdobyć zamek, lecz zdołał go obronić Stanisław Jabłonowski z małą garstką wojska. Już jako król wybudował Jan III na obrzeżu miasta kościół i klasztor bazylianów.
Syn Jana III, królewicz Jakub, ok. 1730 r. sprowadził do Złoczowa pijarów i postawił im kościół i kolegium. W latach 1765–1767 nauczał tam gramatyki ks. Onufry (Andrzej) Kopczyński, późniejszy autor podręcznika gramatyki polskiej, napisanego na polecenie Komisji Edukacji Narodowej. Po śmierci królewicza Jakuba, dobra złoczowskie przeszły na jego córkę, Marię Karolinę de Bouillon, od której w 1740 r. odkupił je Michał Kazimierz Radziwiłł „Rybeńko”. Dobra te stały się przedmiotem ostrego zatargu o spuściznę po Sobieskich z Janem Tarłą, od którego królewicz Jakub pożyczył znaczną sumę na nich zahipotekowaną. Na pocz. 1744 r. doszło na tym tle do wojny domowej, zakończonej zdobyciem Złoczowa przez Radziwiłła. W 1772 r. dobra złoczowskie otrzymał Karol Stanisław Radziwiłł „Panie Kochanku” w stanie takiego zadłużenia, że w 1789 r. utracił je na mocy wyroku sądowego. Dostały się wtedy Elżbiecie Sapieżynie. Po zajęciu Złoczowa przez wojska austriackie w 1772 r. przestało obowiązywać prawo magdeburskie. Zniesione zostały klasztory reformatów i pijarów, zamknięte kolegium, a kościoły klasztorne zamienione na magazyny. Miasto zaczęło podupadać, a wielki pożar w 1798 r. dokonał reszty. W 1801 r. Złoczów, oddzielony od poradziwiłłowskiej masy spadkowej, nabył Łukasz Komarnicki herbu Sas, radca apelacyjny ze Lwowa. W rękach Komarnickich miasto pozostało do 1868 r.
Po zakończeniu I wojny światowej i po odzyskaniu niepodległości – 1918 roku na karatach historii Złoczowa zapisała się krwawa wojna z Rusinami, którzy na terenach między Mościskami a Stanisławowem utworzyli swoje państwo „Zachodnia Ukraińska Republika Ludowa. W dniu 1 XI 1918 r. na krótko przejęli władzę, aresztowali wielu Polaków: profesorów, uczniów, urzędników i tp., których zakatowano na śmierć. Dla tragicznie straconych „Orląt Złoczowskich” wybudowano Mauzoleum znajdujące się na cmentarzu.
19 IX 1921 r. uroczystości przeniesienia 22 ciał bohaterów do Mauzoleum. Na pogrzebie obecni przedstawiciele wszystkich stanów i władz miasta, okolicznych miejscowości i całej Polski. Razem około 40 tys. uczestników”. (zob. Dr Łucja Charewicz, Dzieje miasta Złoczowa, wyd. Złoczów 1929).
W sierpniu 1920 r. miały miejsce walki pod Złoczowem w ramach wojny polsko-bolszewickiej.
W latach 1939-1941 miasto okupowali Sowieci. Polskich mieszkańców deportowano w głąb ZSRR. W czerwcu 1941 NKWD urządziło w zamku katownię, w której dokonało mordu na Polakach, Ukraińcach i Żydach.
Z więzienia w Złoczowie wyprowadzono tuż po 22 czerwca kolumnę około stu więźniów, którym naczelnik więzienia oświadczył, że zostaną doprowadzeni do najbliższej stacji kolejowej i wywiezieni w głąb Związku Sowieckiego. Po dojściu do wsi Folwarki, konwojenci rozpoczęli z broni maszynowej egzekucję prowadzonych. Ocaleć miało tylko trzech więźniów, którzy zdecydowali się na ucieczkę, wykorzystując zamieszanie spowodowane niemieckim nalotem. Tych, którzy pozostali w więzieniu, również zamordowano. Według relacji ukraińskiej zginęło sześciuset czterdziestu dziewięciu więźniów, z czego rozpoznać miano czterdziestu siedmiu – Ukraińców. Uciekając, enkawudziści pozostawili dokumentacje więzienną, która dostała się w ręce okolicznej ludności. Według ustaleń Okręgowej Komisji Badania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Łodzi, po wkroczeniu Niemców, zwłoki ofiar znaleziono w ogrodzie więziennym oraz na dziedzińcu. Mogło ich być znacznie więcej, niż pierwotnie sądzono – niektóre świadectwa mówią nawet o około dwóch tysiącach ofiar. NKWD wyjątkowo „sumiennie” miało wykonać swe zadanie, gdyż nikt z więźniów prawdopodobnie nie ocalał.
W latach 1941-1944 miasto znajdowało się pod okupacja niemiecką. W zamku Sobieskich, Gestapo urządziło miejsce kaźni. 4 lipca 1941 nacjonaliści ukraińscy, wspólnie z Niemcami wymordowali część Żydów, zamieszkujących Złoczów. Do 1943 w mieście znajdowało się Getto.
W latach 1945 – 1991 miasto w Ukraińskiej Socjalistycznej Republice Radzieckiej. A od 1991 Złoczów znajduje się w granicach niepodległej Ukrainy. Słynie z przemysłu lekkiego, spożywczego, materiałów budowlanych oraz z zakładów sprzętu radiowego.
Ze Złoczowa pochodził Józef Demetrykiewicz (1869–1940), prehistoryk zajmujący się głównie archeologią pradziejową Małopolski, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz kusztosz i dyrektor Muzeum Archeologicznego w Krakowie.
W Złoczowie urodził się także ks. biskup Wacław Świerzawski, profesor teologii liturgii i rektor Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie, od 1992 r. biskup ordynariusz sandomierski.
 
Zobacz także:
  • Co pijarów łączy ze Złoczowem?
  • Tajny Biskup ze Złoczowa.
A gdzie to jest?

A gdzie to jest?

Złoczów jest miastem leżącym niedaleko Lwowa (pewnie jakieś 60 km na wschód). Mieszka w nim około 24 tyś. mieszkańców.

Garść informacji o Złoczowie
Złoczów (ukr. Золочів, ros. Золочев, jidysz זלאָטשעװ, Złoczew) – miasto powiatowe, obecnie na zachodniej Ukrainie w obwodzie lwowskim (w dekanacie złoczowskim);
– od 1523 do 1772 w województwie Ruskim Rzeczypospolitej;
– w latach 1772-1918 w Królestwie Galicji i Lodomerii, w latach 1918-1939 miasto powiatowe w województwie Tarnopolskim w II RP;
– w latach 1939-1991 w Ukraińskiej Socjalistycznej Republice Radzieckiej;

Stwierdzono, że Złoczów i okolice to najstarsze miejsca osadnictwa, sięgające czasów prehistorycznych.